Trener specjalizujący się w treningach indywidualnych jest wychowankiem Gimbasketu Wrocław, pracował podczas letnich campów dla New York Knicks oraz był asystentem w Górniku Wałbrzych.

Szkoleniowiec, którego głównym założeniem jest poprawa aspektów technicznych, od dwóch lat zajmuje się rozwijaniem młodych adeptów koszykówki szkolących się w Śląsku. Dodatkowo gracze wracający po ciężkich kontuzjach do treningów przygotowują się także pod okiem Maksyma.

Oprócz pracy w Śląsku Wrocław trener Papacz prowadzi jeszcze akademię SkillLAB, w której to rozwija technikę młodzieży – uczestnikami obozów szkoleniowych i treningów indywidualnych byli między innymi młodzieżowi reprezentanci Polski; Martyna Główczak, Maksymilian Leniec, Szymon Dylewicz oraz reprezentant Irlandii U-16 James Janas. Ponadto Maksym pracuje z licznym gronem graczy ekstraklasowych oraz pierwszoligowych.

– Jestem niezmiernie szczęśliwy, że mogę pracować w moim ukochanym klubie przez kolejne dwa lata. Wchodząc do seniorskiej koszykówki, moim marzenie było wykonywanie funkcji player development coacha i cieszę się z zaufania w moją osobę. Mamy w klubie wiele osób zaangażowanych, które wspierają ten projekt. Konsekwentnie go rozbudowujemy i przez ostatni sezon widzieliśmy znaczny rozwój zawodników pierwszej ligi, osiągnęliśmy fajny wynik i zostaliśmy nagrodzeni za największy postęp. W tym roku chcemy trochę ewoluować, dlatego mamy jeszcze młodszy skład. To wszystko ma w większym stopniu wpisać się w projekt player developmentu – mówi Maksym Papacz.

Gratulujemy nowej umowy i życzymy owocnych treningów oraz dalszego szkolenia przyszłych gwiazd koszykarskiego Śląska!

W minionym sezonie Łukasz Grudniewski osiągnął z młodą drużyną naszych rezerw znakomity wynik. Bilans 25-9 dał zespołowi 3. miejsce w sezonie zasadniczym na zapleczu ekstraklasy. W ćwierćfinale WKS Śląsk II musiał uznać wyższość SKS-u Fulimpex Starogard Gdański, ale dwa play-offowe mecze w Hali Kosynierka również dostarczyły mnóstwo emocji. Ekipa prowadzona przez trenera Grudniewskiego przez cały sezon grała szybką i efektowną koszykówkę, co w połączeniu z ambicją szkoleniowca i młodych graczy sprawiało, że oglądało się ją po prostu z przyjemnością.

Dziękujemy trenerowi Grudniewskiemu za nieco ponad rok pracy z naszą młodzieżą i prowadzenie WKS Śląska II Wrocław. Życzymy powodzenia w kolejnych wyzwaniach i jesteśmy pewni, że jeszcze nieraz spotkamy się na koszykarskim szlaku.

Nowym trenerem pierwszoligowego zespołu WKS-u został Radosław Hyży, który podpisał roczny kontrakt z klubem. W ostatnich miesiącach 47-letni szkoleniowiec pracował już z naszymi utalentowanymi wysokimi zawodnikami jako trener odpowiedzialny za indywidualny rozwój graczy podkoszowych. Teraz pod jego opieką znajdą się także pozostali zawodnicy, którzy będą reprezentować Śląsk na pierwszoligowych parkietach.

Wcześniej Hyży rzecz jasna przez wiele lat reprezentował Śląsk jako zawodnik, a w latach 2017-2019 był także głównym szkoleniowcem pierwszej drużyny WKS-u, która występowała wówczas w 1. Lidze. Z Trójkolorowymi zajmował wtedy kolejno dziewiąte i drugie miejsce na zapleczu ekstraklasy. W ostatnich latach prowadził drużynę z podwrocławskich Siechnic, pracował z koszykarkami Ślęzy Wrocław, a także występował w roli eksperta w Canal+ czy podcaście internetowym Kamila Chanasa.

– Bardzo się cieszę, że ponownie będę mógł zasiąść na ławce trenerskiej Śląska Wrocław – mówi trener Hyży. – Tym bardziej, że będę miał okazję pracować z młodymi i bardzo utalentowanymi zawodnikami, na czym mocno mi zależało. Wierzę, że pod moim okiem rozwiną swoje umiejętności, bo to nadaje sens mojej pracy i sprawia, że rano wstaję do niej z przyjemnością. Chciałbym podziękować osobom, które w ostatnim czasie bardzo mi pomogły, w szczególności Krzysztofowi Dubielowi. Jestem także wdzięczny władzom klubu za zaufanie i propozycję współpracy w pierwszoligowym projekcie.

Powodzenia, trenerze!

Największe sukcesy w Polsce Rajković odnosił jako trener PGE Turowa Zgorzelec, który prowadził w latach 2012-2015. Zdobył wówczas mistrzostwo kraju oraz dwa srebrne medale. Dwukrotnie był wybierany najlepszym trenerem w Polsce (w 2013 roku przez ligę, a w 2014 roku przez dziennikarzy). Oprócz zmagań w PLK prowadził zespół ze Zgorzelca także w rozgrywkach Euroligi i Pucharu Europy.

W 2017 roku obrał bardziej egzotyczny koszykarsko kierunek – Japonię. Pracował tam jako trener Toyama Grouses (2017-18), Nishinomiya Storks (2018-19), Tokyo Hachioji Bee Trains (2019-20) i Yamagata Wyverns (2020-23). Obecny sezon rozpoczął jako szkoleniowiec Szolnoki Olajbanyasz.

Miodrag Rajković poprowadzi naszą drużynę już podczas środowego meczu z Anwilem Włocławek w Hali Stulecia. Powodzenia, trenerze!

Nasz szkoleniowiec już dawno zapracował sobie na miano legendy Śląska Wrocław. Największe sukcesy z Trójkolorowymi święcił już na przełomie XX i XXI wieku. Mimo to w minionym sezonie ponownie wpisał się w historię naszego klubu, ponieważ to właśnie najświeższe mistrzostwo Polski może być postrzegane jako najbardziej niespodziewane, a tym samym najbardziej spektakularne. Wiele osób sceptycznie podchodziło do informacji z października zeszłego roku, kiedy to na stanowisku trenera Urlep zastąpił słabo spisującego się Petara Mijovicia. Wyniki drużyny jednak szybko pokazały, że sprowadzenie dawnej legendy było strzałem w dziesiątkę. Pod wodzą Słoweńca nasz zespół z meczu na mecz prezentował się coraz lepiej i systematycznie piął się do góry w tabeli.

Straty poniesione na początku sezonu ostatecznie okazały się niestety zbyt duże i sezon zasadniczy zakończyliśmy dopiero na piątym miejscu. Prawdziwy kunszt Słoweńca mieliśmy dostrzec jednak dopiero w play-offach. Oczywiście nie wszystko wyszło w nich idealnie, ale niesamowite serie z Enea Zastalem BC Zielona Góra (3:2) i Grupa Sierleccy Czarnymi Słupsk (3:2) oraz ta najważniejsza, choć już mniej nerwowa, z Legią Warszawa (4:1) pozostaną w pamięci kibiców jeszcze przez długi czas. Andrej do bogatej już historii ze Śląskiem ostatnio dopisał kolejny złoty rozdział, udowadniając tym samym wszystkim niedowiarkom, jak wyśmienitym trenerem wciąż jest. Wielu kibiców jak i ekspertów chóralnie orzekło, że magia Urlepa wciąż działa, choć jak wiemy sam zainteresowany absolutnie w nią nie wierzy. Słoweniec wciąż powtarza, że dobre wyniki są konsekwencją tylko i wyłącznie ciężkiej pracy.

Czy ktoś wierzy w jego magię czy też bardziej w jego profesjonalizm, na koniec najważniejsze są fakty, a te przedstawiają się następująco: Urlep podczas czterech pobytów we Wrocławiu w sumie prowadził Śląsk w sześciu sezonach, w których zdobył z klubem sześć medali – w tym aż pięć złotych oraz jeden brązowy! Taka statystyka z pewnością musi działać na wyobraźnię. I choć jesteśmy przekonani, że lwią częścią tych wspaniałych sukcesów jest ciężka praca Andreja, to nie można oprzeć się wrażeniu, iż jest coś magicznego w połączeniu trenera oraz naszego klubu – wszak tylko ze Śląskiem Słoweniec może pochwalić się tak idealnym bilansem. Mamy nadzieję, że w przyszłości kibice wciąż będą mogli mówić o magii Urlepa i że jego seria medalowa z WKS-em będzie kontynuowana jak najdłużej. Hej Śląsk!

Roberta Skibniewskiego śmiało można zaliczyć do grona prawdziwych legend koszykarskiego Śląska Wrocław. W barwach Trójkolorowych rozegrał w sumie 11 sezonów, zdobywając trzy medale mistrzostw Polski (złoty – 2002, srebrny – 2004, brązowy – 2003), trzy Puchary Polski oraz kilka medali w rozgrywkach młodzieżowych. Był także wicemistrzem Polski z PGE Turowem Zgorzelec (2008) oraz zdobył Puchar Polski z Polpharmą Starogard Gdański (2009). Trzykrotnie wystąpił w Meczu Gwiazd PLK i wiele lat grał w reprezentacji Polski, z którą czterokrotnie wziął udział w Mistrzostwach Europy.  Z sukcesami występował również na parkietach Czech i Słowacji.

Swoją trenerską karierę “Skiba” także zaczynał w Śląsku, gdzie w sezonie 2018/2019 łączył występy na parkietach 1. Ligi z rolą asystenta trenera Radosława Hyżego. Następnie jako pierwszy szkoleniowiec prowadził Polpharmę Starogard Gdański i czeski BK Ołomuniec. Teraz Robert będzie pomagał trenerowi Urlepowi, pod wodzą którego… stawiał pierwsze kroki w zawodowym baskecie.

Skibniewski na stanowisku asystenta zastąpi Wojciecha Zeidlera, któremu dziękujemy za współpracę i życzymy powodzenia w dalszej karierze.

Hej Śląsk!

Urlep w 1996 roku został ogłoszony selekcjonerem seniorskiej reprezentacji Słowenii. Prowadził ją przez trzy lata i zakwalifikował się z nią na mistrzostwa Europy. W międzyczasie w 1997 roku po raz pierwszy związał się z koszykarskim Śląskiem. W tamtych latach do Polski nie zwykli przyjeżdżać trenerzy z zagranicy, więc pojawienie się Słoweńca było pewną niewiadomą.

Początkowo kibice nie byli zachwyceni jego osobą, ponieważ zupełnie zmienił styl gry proponowany przez Trójkolorowych. Z zespołu, który grał odważną ofensywną koszykówkę, Urlep zrobił drużynę mocno nastawioną na defensywę. Do tej pory wiele osób twierdzi, że to właśnie on zrewolucjonizował polską koszykówkę pod względem obrony. Na dodatek na ławce trenerskiej zachowywał się w bardzo ekspresyjny sposób, skacząc oraz krzycząc na swoich koszykarzy i sędziów. Tym samym szybko dorobił się popularnego pseudonimu ,,El Furioso”.

Dzięki świetnym wynikom kibice jednak szybko zmienili zdanie i wybaczyli trenerowi specyficzny styl gry oraz jego wybuchowość. Już w pierwszym sezonie pod jego wodzą Śląsk zdobył mistrzostwo Polski po emocjonującym finale z obrońcą tytułu z Pruszkowa. W kolejnym powtórzył sukces, a rywalizacja o złoto z ówczesnym Nobilesem Włocławek przeszła do historii Polskiej Ligi Koszykówki. Po dwuletniej przygodzie pełnej sukcesów trener karierę kontynuował w słoweńskiej Imos Ježica Ljubljanie.

Zaledwie po roku Urlep wrócił do Śląska i wrócił też do wygrywania trofeów. Już na starcie zdobył z klubem Superpuchar Polski, a następnie do kolekcji doszły kolejne dwa mistrzostwa Polski. Po drugim udanym pobycie we Wrocławiu postanowił spróbować swoich sił z Anwilem. Jak ze Śląskiem, tak i we Włocławku zdobył tytuł już w swoim pierwszym sezonie. Na dodatek było to pierwsze mistrzostwo w historii Anwilu, dzięki czemu jako jeden z nielicznych do tej pory szanowany jest zarówno we Wrocławiu, jak i we Włocławku.

Z Anwilem trener Andrej zdobył jeszcze dwa srebrne medale, po czym po raz trzeci przybył do Śląska. Trzeci kontrakt w stolicy Dolnego Śląska zaowocował brązowym medalem w sezonie 2006/07. Równocześnie z objęciem wrocławian, Urlep został nominowany na stanowisko trenera męskiej reprezentacji Polski. Pod jego wodzą biało-czerwoni awansowali na Mistrzostwa Europy pierwszy raz od 1997 roku. Na turnieju w Hiszpanii (2007) Polacy nie przeszli fazy grupowej, lecz pozostawili po sobie dobre wrażenie. Po mistrzostwach Europy selekcjoner przestał trenować kadrę i po rocznym rozbracie z koszykówką przejął Basket Kwidzyn.

Następnie w polskiej lidze prowadził Turów Zgorzelec, AZS Koszalin oraz Energa Czarnych Słupsk. W każdym z tych klubów trenerowi udało się awansować przynajmniej do play-offów. Po pobycie w Słupsku Urlep przejął litewską BC Dżukija Olita. Prowadził ją przez trzy sezony, z czego dwa razy awansował z zespołem do ćwierćfinału. W 2018 roku wrócił do Polski do ówczesnego mistrza kraju Zastalu Zielona Góra. W trakcie play-offów trener zrezygnował ze stanowiska i wrócił na Litwę. Po jednym sezonie, w którym ponownie dotarł z drużyną do ćwierćfinału i podczas którego pracował z Keremem Kanterem, postanowił wyjechać do Tajlandii. Tam aż do wybuchu pandemii covid-19 prowadził ekipę Mono Vampire.

Teraz Urlep po raz czwarty podejmie się prowadzenia Śląska Wrocław, czyli klubu, który zawdzięcza mu tak wiele. Poza pięcioma medalami mistrzostw Polski na wyobraźnię działają też liczby, które zdołał wykręcić podczas pobytów we Wrocławiu.  Za trzech kadencji Słoweńca koszykarze Śląska wygrali aż 161 z 218 spotkań (74% zwycięstw). Za sprawą jego sukcesów na ścianie hali Kosynierka zawisła pamiątkowa tablica z nazwiskiem trenera i listą jego osiągnięć z wrocławską ekipą. Liczymy jednak na to, że któregoś dnia tablica zostanie zdjęta i wymieniona na nową, już z większą liczbą trofeów.

Bardzo ważnym aspektem pracy nowego trenera będzie jego współpraca z asystentem Andrzejem Adamkiem, z którym znają się już bardzo długo. Adamek grał wszak w drużynie Śląska w latach, kiedy pierwsze dwa mistrzostwa z klubem zdobył Urlep. Następnie już jako trener Adamek w sezonie 2006/07 był asystentem Andreja zarówno w Śląsku, jak i w reprezentacji Polski. Potem drogi obu panów przecinały się jeszcze w Stelmecie Zielona Góra oraz ostatnio w Tajlandii. Teraz ponownie spotkają się we Wrocławiu. Trenerom życzymy powodzenia oraz wielu wspólnych sukcesów! Hej Śląsk!

Kontrakt z czarnogórskim szkoleniowcem został rozwiązany za porozumieniem obu stron. Dziękujemy za energię i serce włożone w prowadzenie Trójkolorowych oraz życzymy powodzenia w dalszej karierze.

W siedmiu meczach pod wodzą Mijovicia WKS zanotował dwa zwycięstwa i pięć porażek.

Mijović karierę trenerską rozpoczął bardzo wcześnie, bo już w wieku 20 lat był asystentem w zespole OKK Primorka. Tam jednak pracował zaledwie przez rok, by na sześć kolejnych sezonów przenieść się do ekipy występującej w lidze czarnogórskiej – Mornar Bar, również w roli asystenta. W 2010 roku podjął kolejne wyzwanie i przejął stery w młodzieżowej reprezentacji Czarnogóry (U-18). W kolejnych sezonach Czarnogórzec często zmieniał otoczenie i m.in. był asystentem w seniorskiej reprezentacji Czarnogóry czy we francuskim Chorale Roanne. W 2015 roku dostał szansę jako pierwszy trener dorosłej kadry Albanii, gdzie jednak pracował tylko rok. Później Mijović zbierał doświadczenie w Kosowie, gdzie trenował Bashkimi Prizren i KB Prishtina.

Jego trenerska kariera nabrała rozpędu jednak dopiero w sezonie 2017/2018, kiedy dołączył do sztabu 12-krotnego mistrza Czarnogóry – KK Buducnost Podgorica. Przed dwa sezony był szkoleniowcem zespołu U-19 i jednocześnie asystentem w pierwszym zespole, by później przejąć drużynę występującą regularnie w EuroCupie. W Podgoricy Mijović zdobył mistrzostwo Czarnogóry jako asystent i puchar kraju jako pierwszy trener. W EuroCupie z kolei zdołał wygrać z drużyną 6 z 13 spotkań. W styczniu 2021 roku postanowił rozstać się z zespołem i aż do momentu podpisania kontraktu ze Śląskiem pozostawał wolnym agentem.

Jego asystentem będzie bardzo dobrze znany we Wrocławiu Andrzej Adamek. Ze Śląskiem jest on związany już od ponad 20 lat. Jako zawodnik spędził w klubie trzy sezony i we wszystkich zdobywał złote medale mistrzostw Polski. Swoją karierę trenerską natomiast rozpoczął w 2004 roku, jako szkoleniowiec Górnika Wałbrzych. Później jako asystent lub pierwszy trener pracował również w Śląsku, Asseco Prokomie Gdynia, Turowie Zgorzelec i Stelmecie Zielona Góra. Ma na swoim koncie aż 10 medali mistrzostw Polski; jako pierwszy trener poprowadził Asseco Prokom Gdynia do złota w sezonie 2011/2012. Adamek prowadził również WKS na początku rozgrywek 2019/20.

Przed nowym sztabem szkoleniowym WKS Śląska Wrocław mnóstwo wyzwań, które rozpoczną się już na początku lipca, kiedy wystartuje okres przygotowawczy. Apetyt rośnie w miarę jedzenia i brązowy medal PLK zdobyty przez Trójkolorowych w poprzednich rozgrywkach tylko podsyca nastroje. Już zacieramy sobie ręce na nowe doświadczenia, które przyniesie nam sezon 2021/2022. Trenerom możemy życzyć tylko powodzenia i niegasnącej pasji do działania. Hej Śląsk!

Oliver Vidin zdecydował się trenować w kolejnych rozgrywkach Enea Zastal BC Zielona Góra, natomiast Marcin Grygowicz poprowadzi pierwszoligowe Weegree AZS Politechnika Opolska. Dziękujemy duetowi trenerskiemu za kilkanaście miesięcy pracy w naszym klubie. Do zobaczenia na koszykarskich parkietach!

Stojkov przez niemal całą swoją dotychczasową karierę trenerską pracował z młodzieżą. Rozpoczął ja w sezonie 2007/2008, pracując z młodymi zawodnikami BC Zvezdary M-Invest. Przez kolejnych 8 lat rozwijał swoje umiejętności w pracy z juniorskimi ekipami wspomnianego wcześniej zespołu oraz BC Flash. W międzyczasie rozpoczął również współpracę z młodzieżowymi kadrami Serbii – najpierw był asystentem zespołu U-15, a w kolejnych latach pracował w starszych rocznikach. Wreszcie w 2017 roku był asystentem Vlada Jovanovicia w sztabie kadry U-18 swojego kraju, która wówczas wygrała EuroBasket w Słowacji. Serbowie przeszli wówczas przez turniej jak burza, przegrywając tylko jeden mecz w grupie z Hiszpanami. Pokonali ich jednak później w finale imprezy 74:62, zdobywając tym samym złote medale. Tak więc jeżeli chodzi o pracę z młodymi adeptami koszykówki, to nowy trener WKS-u ma nie tylko duże zaplecze szkoleniowe, ale również odnosił w niej sukcesy.

Stojkov ma też doświadczenie w pracy z ekipami seniorskimi. W sezonie 2015/2016 próbował swoich sił jako główny szkoleniowiec BC Zemun, występującego wówczas w 1. Lidze w Serbii. Później Stojkov wybrał nieco egzotyczny kierunek i wyjazd do Japonii, gdzie przez jeden sezon był asystentem trenera w Nishinomiyi Storks, występującym w lidze B2. Przed rokiem wrócił na Bałkany, gdzie objął funkcję pierwszego szkoleniowca Primorje 1945, drużyny na co dzień występującej w najwyższej klasie rozgrywkowej w Czarnogórze.

Z pewnością największą uwagę zwraca fakt, że Stojkov pomimo tak młodego wieku, ma już 14 lat doświadczenia jako trener. Już w wieku 20 lat rozpoczynał pracę w Zvezdarze, z którą był związany przez większość kariery. Przeszedł przez wszystkie szczeble pracy szkoleniowej, od U-11 do seniorskich zespołów. Tak więc doświadczenia i obycia na parkietach z pewnością mu nie zabraknie, a fakt, że ma zaledwie 34 lata, może okazać się dużym atutem w kontekście znalezienia wspólnego języka z młodymi zawodnikami Śląska. Liczymy więc na to, że TBS Śląsk II Wrocław będzie w stanie poprawić swój wynik z pierwszej części rozgrywek w Suzuki 1. Lidze i zakwalifikować się do fazy play-off. Tymczasem zapraszamy na krótką rozmowę z nowym szkoleniowcem naszego drugiego zespołu, w której opowiada krótko o sobie i o nowych wyzwaniach, które przed nim.

WKS: Która z dotychczasowych posad była dla Trenera najbardziej wartościowa w kontekście pracy z młodzieżową drużyną Śląska? Jak wyglądały ostatnie lata Twojej kariery?

DS: Przez pierwsze 10 lat pracowałem w rodzinnym Belgradzie z młodzieżowymi drużynami – tam wszystko było prostsze, bo byłem „u siebie”. Moją pracę w lokalnym klubie BC Zvezdrara oceniono na tyle pozytywnie, że współpracę zaproponowała mi serbska federacja koszykarska. Czteroletnia przygoda z młodzieżowymi drużynami narodowymi w roli asystenta jest chyba moim najcenniejszym doświadczeniem w dotychczasowej karierze. Później pracowałem w trzech różnych krajach – najpierw w Bułgarii w klubie Cherno More Varna. To oczywiście dużo mniejszy klub, niż Śląsk, ale pełniłem tam nieco podobną rolę – byłem koordynatorem grup młodzieżowych. Następnie Miodrag Rajković, który także pracował w Polsce, zaprosił mnie do wspólnej pracy w Japonii w klubie Nishinomiya Storks. To było niezwykłe doświadczenie na wielu polach – nie znajduję słów na to, by opisać, jak pracuje i żyje się w Japonii, to temat na dłuższą dyskusję. Dwukrotnie pracowałem też jako pierwszy trener – w serbskim BC Zemun i w ostatnim sezonie w czarnogórskim Primorje 1945. W obu przypadkach były to bardzo młode zespoły – w Primorje średnia wieku w drużynie wynosiła niewiele ponad 19 lat.

WKS: Podobnie będzie i teraz. Co sprawiło, że zdecydował się Trener przyjechać do Wrocławia i poprowadzić młodzieżowy zespół Śląska?

DS: Po pierwsze, wiem, że w Polsce jest bardzo wielu utalentowanych koszykarzy. Wiele razy mierzyłem się z polskimi drużynami trenując młodzieżowe reprezentacje Serbii. Macie naprawdę bardzo atletycznych i obiecujących zawodników. Ja mam z kolei doświadczenie w pracy z młodzieżą, lubię dyskutować z młodymi zawodnikami i patrzeć, jak rozwijają się z dnia na dzień i z meczu na mecz. Praca we Wrocławiu będzie dużym wyzwaniem, ale uważam, że takie projekty młodzieżowe jak ten, który istnieje w Śląsku, są bardzo ważne dla całej koszykówki. Cieszę się, że będę mógł być jego częścią.

WKS: W Śląsku będzie Trener ściśle współpracował z Oliverem Vidinem, szkoleniowcem pierwszej drużyny WKS-u. Czy mieliście okazję już się spotkać i jakie są wasze relacje?

DS: Oczywiście znam Olivera z czasów pracy w Serbii – można powiedzieć, że jeśli jesteś koszykarskim trenerem w Serbii, nie możesz go nie znać (śmiech). Mamy dobre relacje, ale nie jesteśmy szczególnie bliskimi przyjaciółmi i nie mieliśmy okazji wcześniej współpracować. Jestem we Wrocławiu od czterech dni i wczoraj miałem pierwszy raz okazję widzieć go, gdy prowadzi trening. Oczywiście widziałem wiele meczów jego drużyn i wiem, co je charakteryzuje, ale teraz będę miał okazję poznać go od innej strony. Szanuję jego ogromne doświadczenie – on też pracował w kilku krajach, od dawna prowadzi zagraniczne drużyny. Wystarczy też spojrzeć na wyniki Śląska, by zobaczyć, jak dobrym jest specjalistą. Mam nadzieję, że będę mógł czerpać z jego wiedzy i także wiele nauczyć się od Olivera.

WKS: Co może Trener powiedzieć o drużynie TBS Śląska II Wrocław? Czy miał Trener okazję poznać już jej mocne i słabe strony?

DS: Oczywiście widziałem kilka meczów, zwłaszcza z początku sezonu i z ostatnich tygodni. Przyznaję jednak, że nie mogłem obejrzeć wszystkich z nich z powodu bieżących obowiązków trenerskich w Serbii. Poza tym uważam, że w przypadku młodych koszykarzy nie wystarczy zobaczyć ich w grze. Mógłbym mówić o Ivanie Ramljaku czy Kyle’u Gibsonie, bo widziałem ich w akcji dziesiątki razy i rozmawiałem o nich z Oliverem. Młodych zawodników trzeba jednak bliżej poznać – spędzić z nimi czas na parkiecie, w autobusie i w restauracji. Poznać ich przyzwyczajenia, charakter i styl gry. Będziemy mogli o tym porozmawiać za tydzień czy dwa, a najlepiej po kilku meczach. Teraz nie chciałbym oceniać poszczególnych zawodników ani całej drużyny, bo nie miałoby to zbyt dużego sensu.

WKS: Jak spędzi Trener Święta Bożego Narodzenia?

DS: Odpowiem nieco nietypowo. Dla nas, ludzi sportu, święta w pewnym sensie nie istnieją. Proszę nie zrozumieć mnie źle – szanuję tradycję Bożego Narodzenia, ale w tym zawodzie po prostu tak jest. Jeśli masz mecz, musisz go zagrać. Jeśli masz trening, musisz ćwiczyć. Teraz jestem w Polsce bez mojej rodziny, więc święta spędzę w pracy. I – szczerze mówiąc – jestem z tego powodu szczęśliwy.

WKS: Szczęśliwy?

DS: Koszykówka to moje życie. Mógłbym pracować w banku od 8 do 16, ale wybrałem inną drogę. Jeśli pracujesz w takim zawodzie i robisz to z pasji, musisz być gotowym, by żyć nim 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu. Zawsze jestem dostępny dla moich zawodników – mogą przyjść do mnie z problemem sportowym lub życiowym o każdej porze dnia i nocy. Jestem tu po to, by zrobić z nich lepszych koszykarzy, ale też lepszych ludzi. Widzę, że zawodnicy pierwszej drużyny chcą walczyć dla trenera Vidina. Przegrali w Bydgoszczy, więc zrobili wszystko, by odbić się w Zielonej Górze. I wygrali, a to o czymś świadczy. Chciałbym, by w młodzieżowej drużynie WKS-u było podobnie, a pod moim okiem zawodnicy nie tylko rozwijali się indywidualnie, ale też z każdym dniem byli lepsi jako kolektyw.

WKS: Dziękujemy za rozmowę.

DS: Dziękuję. Hej Śląsk!