WKK Wrocław to zespół doskonale znany wszystkimi kibicom koszykówki. Od lat z powodzeniem występuje na pierwszoligowych parkietach i szkoli zawodników, którzy stanowią o sile wielu krajowych drużyn. To pierwsze derby w tym sezonie i zapowiadają się naprawdę emocjonująco.

Ostatnie mecze naszego środowego przeciwnika nie należały do najłatwiejszych i kończyły się niezadowalającymi wynikami, dlatego podopieczni Sebastiana Potocznego z pewnością liczą na przełamanie. Przełamanie, które w starciu z lokalnym rywalem na pewno smakowałoby podwójnie dobrze. Dotychczasowy bilans 6 zwycięstw i 10 porażek plasuje zespół na 13. miejscu w tabeli, jednak warto zwrócić uwagę na fakt, że WKK we własnej hali potrafi postawić się wyżej notowanym faworytom.

Gra tego zespołu opiera się głównie na trzech zawodnikach, z których dwóch jest doskonale znanych naszym kibicom. Tomasz Ochońko przed laty miał duży wkład w powrót Śląska do ekstraklasy, a Michała Gabińskiego nikomu nie trzeba przedstawiać. Ubiegłoroczny kapitan 18 – krotnego Mistrza Polski doskonale odnalazł się w pierwszoligowych realiach. Popularny „Gabi” zdobywa prawie 11 punktów na mecz, do tego dokłada ponad 5 zbiórek i służy młodszym kolegom zebranym przez wiele lat w ekstraklasie doświadczeniem. Trzeci ze wspomnianych liderów, Szymon Kiwilsza, może pochwalić się linijką 14,5 punktu w niecałe 31 minut, przy ponad 52% skuteczności rzutów z gry i 8 zbiórkach na mecz.

Ubiegły rok zespoły kończyły w zupełnie odmiennych humorach. Nasz jutrzejszy przeciwnik przegrał wyraźnie w Krośnie (61-83), a podopieczni trenera Marcina Grygowicza poradzili sobie na własnym parkiecie z Eneą Basket Poznań 74-58. To już jednak historia. Pojedynki derbowe zawsze rządzą się swoimi prawami. Dostarczają dużą dawkę emocji klubom, zawodnikom czy kibicom na trybunach i wierzymy, że tak będzie również tym razem, a my wrócimy na Mieszczańską w dobrych humorach. Do tego na pewno będziemy potrzebować Waszego głośnego dopingu więc widzimy się na trybunach!

Spotkanie z WKK Wrocław zostanie rozegrane w najbliższą środę (04.01.2023) o godzinie 20:00 w hali WKK Sport Center przy ulicy Czajczej 19.

Drużyna ze Śląska ma za sobą bardzo przeciętny początek sezonu. Wystarczy wspomnieć, że w pierwszych dziesięciu kolejkach bytomianie wygrali zaledwie raz – z outsiderem z Lublina. Prawdziwy przełom nastąpił cztery kolejki temu, kiedy to Polonia pokonała na własnym parkiecie faworyzowaną drużynę GKS-u Tychy! Od tamtej pory gra podopiecznych trenera Bacika zaczęła wyglądać nieco lepiej, co widać także po wynikach. W ostatnich czterech kolejkach bytomianie notują bilans 2-2, a w ostatniej kolejce pokonali na wyjeździe ekipę Miasta Szkła Krosno.

Warto odnotować, że duży wpływ na odmianę stylu gry Polonii ma zakontraktowany niedawno Amerykanin – Alphonso Willis. Gracz ten przebywa w Bytomiu dopiero drugi tydzień, ale już teraz wiadomo, że będzie wyróżniającą się postacią na skalę Suzuki 1. Ligi Mężczyzn. W dwóch rozegranych meczach notował on 23.5 punktów, 12.5 zbiórek i 5 asyst na mecz. Jeśli pozostali gracze Polonii będą potrafili sprostać wyzwaniu i choć w pewnym stopniu dorównać poziomem do gry Willisa, wtedy możemy zobaczyć zespół ze Śląska walczący o utrzymanie do końca sezonu.

Należy pamiętać, że Polonia Bytom to obecnie nie tylko Alphonso Willis. Dotychczasowym liderem drużyny był Michał Chrabota, który notuje średnio 14.8 punktów i 4.8 zbiórek na mecz. Dodatkowo w ekipie z Bytomia gra wielu doświadczonych ligowców, jak Marek Piechowicz czy Paweł Bogdanowicz. Wspomagają ich także już nie tacy młodzi, ale też nie z takim bagażem doświadczeń jak wyżej wymienieni – Patryk Wieczorek i Sebastian Dąbek.

Co ciekawe, Polonia jest jedną z najbardziej ofensywnych drużyn w całej lidze – zdobywają średnio 79.4 pkt/mecz, co plasuje ich na ósmym miejscu ligowego zestawienia. Nieco gorzej idzie im kreowanie otwartych pozycji – zajmują trzecie miejsce od końca w klasyfikacji asyst/mecz notując ich 15.9. Dodatkowo Bytomianie średnio zbierają 37.4 piłki/mecz. Jak wypadamy na tle bytomian? Bardzo podobnie – 74.6 pkt, 37 zbiórek i 16.5 asyst/mecz.

Czego możemy spodziewać się po tym meczu? Jest to bardzo dobre pytanie bez jednej klarownej odpowiedzi. Przede wszystkim będzie to mecz, w którym obie drużyny muszą zostawić serce i charakter na parkiecie, żeby odnieść sukces. Jedni i drudzy potrzebują zwycięstwa jak tlenu, ponieważ sytuacja w ligowej tabeli robi się coraz bardziej nieciekawa. Miejsca 8-15 dzieli różnica zaledwie jednego wygranego spotkania. Wnioski? Z miejsca dającego minimalne utrzymanie można szybko przedostać się do strefy dającej play-off. Na ten moment kibice nie znajdą drugiej takiej ligi jak nasze rodzime zaplecze Energa Basket Ligi.

Spotkanie z BS Polonią Bytom rozegramy 14 grudnia o godzinie 18:00 w hali Na Skarpie w Bytomiu. Transmisja z tego meczu będzie do obejrzenia standardowo na stronie EmocjeTV.

Drużyna trenera Marcina Grygowicza rozpoczęła już przygotowania przed nowym sezonem. Na ten moment w treningach bierze udział trzynastu zawodników, a wśród nich znajdują się dwie nowe twarze: Przemysław Kociszewski i Mikołaj Jamiołkowski. W najbliższy weekend II drużyna WKS-u rozegra pierwszy sparing, a rywalem będzie Górnik Wałbrzych. Poza tym wrocławianie zagrają jeszcze trzy inne mecze kontrolne i wezmą udział w dwudniowym turnieju w Opolu. Rozgrywki ligowe rozpoczną się 24 września.

Plan sparingów II zespołu:

Sobota, 13 sierpnia: Górnik Trans.eu Zamek Książ Wałbrzych – Śląsk II Wrocław (Wałbrzych)
Sobota, 20 sierpnia: Śląsk II Wrocław – MKS Dąbrowa Górnicza (Wrocław)
Piątek, 26 sierpnia: Śląsk II Wrocław – Górnik Trans.eu Zamek Książ Wałbrzych (Wrocław)
Sobota, 3 września: Śląsk II Wrocław – WKK Wrocław (Wrocław)
9-10 września: Turniej w Opolu
Sobota, 17 września: Śląsk Wrocław – Pogoń Prudnik (Wrocław)

Mikołaj Adamczak to 19-letni silny skrzydłowy, który całą swoją dotychczasową karierę spędził w GTK Gliwice, gdzie rozwijał swoje umiejętności od sezonu 2014/15. Młodzieżowy reprezentant Polski najpierw występował w zespołach juniorskich gliwiczan, następnie przebił się do zespołu rezerw, a także zaliczył nawet kilka spotkań w Energa Basket Lidze. W poprzednim sezonie występował jednak głównie w drugoligowych rezerwach gliwickiego zespołu.

Michał Mindowicz od sezonu 2015/16 rozwijał swoje umiejętności w barwach Śląska Wrocław. 20-letni niski skrzydłowy przed startem sezonu 2021/22 przeniósł się do IgnerHome Basket Nysa, jednak po roku zdecydował się na powrót do Wrocławia.

Przemysław Kociszewski to młodzieżowy reprezentant Polski, którego pierwszym klubem był PKK 99 Pabianice. Następnie 18-letni silny skrzydłowy został zawodnikiem Anwilu Włocławek, skąd po roku przeniósł się do Asseco Arki Gdynia, gdzie spędził dwa ostatnie sezony.

Mikołaj Jamiołkowski to 19-letni zawodnik, który występuje na pozycji niskiego skrzydłowego lub silnego skrzydłowego. Jego pierwszym klubem była Energa MG13 Politechnika Gdańska. Następnie rozwijał swoje umiejętności w Akademii Koszykówki Legii Warszawa. Kolejnym przystankiem w jego karierze był AZS Politechnika Gdańska, jednak ze względu na kontuzję stracił praktycznie cały sezon.

Oskar rozpoczynał koszykarską karierę w młodzieżowych zespołach BK VEF Ryga. Jego następnym klubem była łotewska Jurmala. Dwa kolejne lata dla tego młodego zawodnika były niestety naznaczone kontuzjami. Hlebowicki wrócił jednak do zdrowia i w sezonie 2021/22 występował w BK Lipawa, który na co dzień gra w łotewsko-estońskiej lidze koszykówki. Podczas pobytu w Lipawie, Hlebowicki notował 7,6 punktów i 2,4 zbiórek na mecz.

Oskar to syn byłego reprezentanta Polski, Michała Hlebowickiego. Posiada polskie i łotewskie obywatelstwo. Jako młodzieżowy reprezentant Łotwy w kadrach U16-U20 rozegrał 23 spotkania.

– Chciałem dołączyć do Śląska, bo wiem, że będę miał tutaj dobre warunki do rozwoju. Jestem wszechstronnym zawodnikiem, potrafię radzić sobie z przeciwnikami w defensywie na wielu pozycjach, natomiast w ofensywie nie boję się rzutów zza łuku. Chciałbym pokazać się z dobrej strony wrocławskiej publiczności i pomóc drużynie – mówi Hlebowicki.

Witamy we Wrocławiu i życzymy wielu udanych spotkań w barwach Śląska!

Bośniak występuje na pozycji środkowego. Jego pierwszym klubem był chorwacki Zadar, gdzie center przez dwa sezony grał w drużynach młodzieżowych. Następnym przystankiem na jego drodze był drugoligowy słoweński klub KK Litlja. Podkoszowy notował tam 4,8 punktów i 3,8 zbiórek na mecz.

– Dołączyłem do Śląska, ponieważ są tutaj znakomici trenerzy i świetna organizacja. Słyszałem też, że Wrocław to jedno z piękniejszych miast w Europie. Wśród swoich największych zalet wymieniłbym przede wszystkim ogromny zapał do pracy. Moje cele na najbliższy sezon to głównie ciągły rozwój, w czym na pewno pomogą mi trenerzy obecni w klubie – mówi Korman.

Witamy we Wrocławiu, Edis!

Jako zawodnik, Grygowicz dwukrotnie zdobywał mistrzostwo Polski ze Śląskiem Wrocław w latach 1993 i 1994. W karierze trenerskiej najpierw prowadził młodzieżowe drużyny WKS-u w latach 2003-2006. Największym sukcesem w trakcie tamtego okresu był brązowy medal mistrzostw Polski juniorów w 2006 roku.

Następnie po 13 latach Grygowicz wrócił do Wrocławia i od 2019 roku pełnił rolę asystenta trenera. W sezonie 2020-21 wspólnie z zespołem zdobył brązowy medal Energa Basket Ligi.  Kolejnym krokiem w jego trenerskiej karierze było objęcie pierwszoligowego Weegree AZS-u Politechnika Opolska. Po epizodzie w Opolu, wraca do stolicy Dolnego Śląska, by pełnić rolę trenera drugiego zespołu WKS-u. Szkoleniowiec związał się z klubem rocznym kontraktem.

– Po rozmowie z prezesem byłem zdecydowany na powrót do Śląska. Projekt, jaki jest tutaj nieustannie rozwijany to coś, w co zawsze wierzyłem. Celem zawsze jest zwycięstwo. Tego będę starał się uczyć moich zawodników. Mają być zawsze gotowi, a do tego rozwijać się jako ludzie i sportowcy. Kadra zespołu jest szeroka, mamy uzdolnionych i doświadczonych zawodników. To idealna mieszanka, która pozwoli stawać się coraz lepszym zespołem z miesiąca na miesiąc – mówi Grygowicz.

Drugi zespół WKS-u rozpoczyna przygotowania do nadchodzącego sezonu z nową energią. Oprócz trenera, wkrótce ogłosimy także nowych zawodników, którzy dołączą do składu. Po dwóch latach kończy się również współpraca z dotychczasowym sponsorem tytularnym zespołu, TBS Wrocław.

Wojskowi znają swój los od porażki w Kołobrzegu w 32. kolejce, ale ich sytuacja już wcześniej była bardzo skomplikowana. Niemniej tydzień temu wygrali w Kosynierce 83:68 z AZS-em AGH Kraków i w efektowny sposób pożegnali się z własną publicznością. Mecz w Koszalinie nie ma już wpływu na nic, ale nie jest bez znaczenia. Pierwsze spotkanie zdecydowanie należało do Żaka, który we Wrocławiu był na prowadzeniu przez całe spotkanie i finalnie wygrał 69:61. Być może pamięć o tamtym spotkaniu wywoła jakiś dodatkowy zastrzyk sportowej złości i zmotywuje naszych młodych zawodników.

Problemem Trójkolorowych może być natomiast ławka. Od dłuższego czasu zespół trenera Dusana Stojkova ma olbrzymie problemy kadrowe i wszystko wskazuje na to, że nie udało się tego unormować przed końcem fazy zasadniczej. W Koszalinie na pewno nie zagrają Szymon Tomczak i Jan Wójcik, którzy zostali we Wrocławiu ze względu na mecz z HydroTruckiem Radom oraz kontuzjowany Paweł Strzępek. Ostatnie tygodnie pokazały, że to właśnie rotacja jest głównym problemem WKS-u. I choć wrocławianie już nie raz pokazali, że nawet w okrojonym składzie są bardzo groźnym zespołem, w większość tych spotkań finalnie przegrywali.

Żak ma punkt mniej od Śląska i podobnie jak WKS chce zwycięstwem zakończyć sezon. Koszalinianie również nie mają szans na play-offy, ale mają nad nami tą przewagę, że zagrają u siebie. W 33. kolejce pokonali w Pruszkowie zespół Znicza 101:70. To wystarczająca zachęta, żeby kibice wybrali się w niedzielę na halę i podziękowali swoim zawodnikom. Tym bardziej, że wrocławianie wygrywali w delegacji tylko pięć razy, a aż dziesięć schodziliśmy z parkietu pokonani. Ostatnie wyjazdowe zwycięstwo odnieśliśmy… 29 stycznia w Lublinie. Wtedy to po bardzo dobrej grze pokonaliśmy AZS UMCS Start II 91:71.

Motor napędowy ekipy Żaka tworzy trio Fineto Lungwana – Jakub Dłoniak – Darrel Harris. Lungwana gra na pozycji rozgrywającego i zdobywa średnio 12,6 pkt. Harris to mierzący 208 cm wzrostu środkowy. W bieżących rozgrywkach rzuca 13,4 pkt. i notuje 12,9 zb. Najgroźniejszy jest jednak prawdopodobnie Dłoniak. To doświadczony zawodnik, który gra na pozycjach 2/3 i spędził też trochę czasu na poziomie PLK. W sezonie 2014/15 grał w naszym klubie. Dla Żaka rzuca w tym sezonie 16,4 pkt. na mecz przy skuteczności zza łuku na poziomie 44,1%.

To będzie trudny mecz. W dodatku z rywalem, który okazał się wręcz zaskakujący dla nas niewygodny. Wierzymy jednak, że nasi koszykarze staną w Koszalinie na wysokości i dając z siebie wszystko zwycięstwem zakończa sezon 2021/22. Hej Śląśk!

Śląsk przystąpił do tego spotkania mocno osłabiony, ponieważ z powodu urazów zagrać nie mogli Kacper Marchewka oraz Paweł Strzępek, a z pierwszą drużyną do Stargardu pojechali Kacper Gordon i Jan Wójcik. W takim wypadku Dusan Stojkov postawił na następującą piątkę: Sebastian Bożenko, Aleksander Leńczuk, Maksymilian Zagórski, Jakub Bereszyński oraz Szymon Walski.

Obie ekipy zaczęły to spotkanie dość nerwowo, wszak kilka pierwszych akcji było nieudanych. Kiedy młodzież Śląska już się rozkręciła to wystartowała z rozmachem. Po paru udanych akcjach z rzędu Trójkolorowi szybko prowadzili 11:0. Punktowanie od akcji 2+1 rozpoczął Zagórski. W kolejnych swoje rzuty trafiali Bożenko oraz Walski. Po ponad trzech minutach pierwsze punkty dla AGH zdobył Paweł Zmarlak. W kolejnych krakowianie złapali dobry rytm i dzięki lepszej skutecznej zmniejszyli straty do sześciu oczek. Dla naszego zespołu głównie punktował wtedy Miłosz Góreńczyk. Po drugiej stronie dobrze spisywali się Patryk Wydra oraz Damian Dyrda. W drugiej części pierwszej kwarty wrocławianie stopniowo powiększali swoje prowadzenie i co ciekawe robili to przede wszystkim z linii rzutów wolnych. W końcówce po dłuższej przerwie z gry trafili Walski oraz Góreńczyk. Przed samą syreną za trzy rzucił jeszcze Dyrda i po pierwszej części meczu prowadziliśmy 27:18.

Druga ćwiartka również rozpoczęła się od rzutu z dystansu, tym razem Walskiego. Następnie na skuteczną akcję z półdystansu momentalnie tym samym odpowiedział Wojciech Leszczyński. Po kolejnej trójce Bożenko na tablicy mieliśmy natomiast już wynik 35:21. Goście starali się gonić wynik rzutami zza łuku, lecz kompletnie im one nie wychodziły (zaledwie 17,6 % w całej pierwszej połowie). Tym samym w dalszej fazie meczu więcej akcji rozgrywali pod koszem. Takiego problemu nie mieli wrocławianie, co po kolejnej celnej trójce udowodnił Walski. Dwa punkty dołożył jeszcze Zagórski i nasza przewaga wynosiła już 17 oczek. W końcówce pierwszej połowy AGH starało się odrobić część strat, jednak nie było o to łatwo. Za sprawą Wydry krakowianie w końcu przełamali się z dystansu. Po punktach Leszczyńskiego z linii i Bartosza Leśniaka z półdystansu wydawało się, iż mogą się oni znacząco zbliżyć do Trójkolorowych. W ostatnich akcjach do kosza trafiali jednak jeszcze Leńczuk i Góreńczyk, dzięki czemu obie drużyny do szatni schodziły przy wyniku 46:32.

Po przerwie goście wyszli mocno zmotywowani. Co prawda pierwszy punkt zdobył Bereszyński, który trafił jeden rzut wolny, lecz kolejne dwie akcje należały do AGH, którzy tym samym zmniejszyli straty do dziesięciu punktów. Na szczęście wrocławianie szybko ostudzili zapędy rywali. W krótkim odstępie czasu z dystansu trafili Bożenko i Leńczuk, czym zdecydowanie uspokoili sytuację na parkiecie. Krakowian w meczu trzymał Leszczyński, który w tym fragmencie meczu w głównej mierze był odpowiedzialny za zdobycz punktową swojego zespołu. Po kolejnej trójce Leńczuka prowadziliśmy 57:42. Goście nie zamierzali się jednak zatrzymywać. Najpierw zza łuku trafił Wydra, a chwilę później akcją 2+1 popisał się Dyrda. Kiedy z linii trafił Szymon Pawlak, a kolejny raz skuteczny był Dyrda nagle ich strata zmniejszyła się do zaledwie pięciu oczek. Ostatnia minuta na szczęście należała do Wojskowych, którzy częściowo odbudowali swoją przewagę. Po dobrych akcjach Leńczuka oraz Walskiego prowadziliśmy przed ostatnią kwartą 65:55.

Decydujące dziesięć minut dobrze rozpoczęły się dla Śląska, wszak już w pierwszej akcji do kosza trafił Góreńczyk. W kolejnej wykorzystał z kolei dwa rzuty wolne. Tym samym popisał się nasz kapitan, który do lay upa dorzucił dwa punkty z linii. Po drugie stronie punktował wyłącznie Leszczyński, przez co ciężko była myśleć przyjezdnym o powrocie do meczu. Swoje punkty dorzucił też w końcu Wojciech Fraś, lecz strata wciąż była znacząca. Po celnym rzucie Góreńczyka z półdystansu oraz trzech punktach Bożenko z linii na tablicy widniał wynik 78:61. Jako, że krakowianie szybko uzbierali pięć przewinień, wrocławianie w kolejnych minutach jeszcze kilkukrotnie stawali na linii rzutów wolnych. Celnie rzucali między innymi Leńczuk i Bartosz Jadaś. W końcówce rozstrzelało się jeszcze AGH, aczkolwiek było już zdecydowanie za późno na odrobienie strat. Ostatnie punkty w meczu należały do Góreńczyka i tym samym wrocławianie ostatecznie wygrali to spotkanie 83:68.

Śląsk wreszcie się przełamał i po dobrej grze zwyciężył w ostatnim w tym sezonie domowym spotkaniu. Trójkolorowym został jeszcze jeden mecz w Suzuki 1. Lidze Mężczyzn. W niedzielę 10 kwietnia o godz. 18:00 zakończymy rozgrywki w Koszalinie, gdzie zmierzymy się z Żakiem. Hej Śląsk!

W środę Trójkolorowi przegrali w Kołobrzegu z Sensation Kotwicą Kołobrzeg i niestety utracili matematyczne szanse na awans do fazy play-off. Na ocenianie całego sezonu w wykonaniu naszej młodej drużyny przyjdzie jeszcze czas. Nie ulega jednak wątpliwości, że przez te długie miesiące Wojskowi dostarczyli nam ogromną dawkę emocji. Dlatego właśnie przyjście w niedzielę do Kosynierki i dopingowanie wrocławskiej młodzieży jest jak najbardziej wskazane! Wszystkich sympatyków Śląska do hali zaprasza trener Dusan Stojkov:

Jesteśmy wdzięczni kibicom za to, że wspierali nas przez cały sezon. W niedzielę będziemy chcieli Wam dobrą grą podziękować za ostatnie miesiące.

Choć Śląsk nie zakwalifikował się do dalszej fazy rozgrywek, trzeba grać do końca. Drugi zespół jest przede wszystkim po to, żeby rozwijać młodych graczy WKS-u. Być może ostatnie dwa spotkania będą szansą dla tej grupy zawodników, którzy przez większość sezonu dostawali mało minut. Patrząc na problemy kadrowe wrocławian, w pierwszej kolejności skorzystać mogą na tym juniorzy: Jakub Bereszyński, Bartosz Jadaś, Wojciech Siembiga i Mikołaj Wojciechowski. W mniejszym, lub większym stopniu pokazali nam trochę swojego potencjału. Być może to już czas, żeby na poważnie zaczęli się ogrywać na poziomie Suzuki 1. Ligi?

Zostały nam dwa mecze i chcemy je nie tylko wygrać, ale też pokazać się z jak najlepszej strony. Gramy bez presji, jednakże to nie są jeszcze wakacje. Mam nadzieję, że pokażemy dobrą koszykówkę i wyciągniemy maksimum z obu spotkań.

Tak swój plan na najbliższy tydzień zarysował trener Stojkov. Czy wypali? Cóż, zespół AZS AGH Kraków to rewelacja rozgrywek. Mało kto się spodziewał przed sezonem, że ten zespół może znaleźć się w TOP 8. Tymczasem krakowianie zajmują po 32. kolejkach szóste miejsce w ligowej tabeli. Pierwsza czwórka jest już poza zasięgiem, ale wciąż mogą przeskoczyć piąty w zestawieniu GKS Tychy.

AZS AGH gra bardzo dobry sezon. Miejsce, które aktualnie zajmują w tabeli jest jak najbardziej zasłużone. To naprawdę dobry zespół.

Trener Stojkov raczej wie co mówi. Z AZS-em graliśmy dwukrotnie towarzysko przed sezonem. W Krakowie wygrali zawodnicy trenera Wojciecha Bychawskiego, a w Kosynierce my. Potem jeszcze spotkaliśmy się z nimi w grudniu. W hali AGH tym razem górą byli wrocławianie, którzy po bardzo wyrównanym spotkaniu pokonali rywali 72:69. Czemu by nie powtórzyć tego i tym razem, i po raz trzeci w ostatnim czasie pokonać mocny zespół z Krakowa?

Po raz ostatni w tym sezonie. Przyjdźmy do Kosynierki i wspierajmy naszą młodzież. Początek spotkania w niedzielę 3 kwietnia o godz. 13:00. Hej Śląsk!