19-letni Francuz, o którym od wczoraj mówi cały koszykarski świat, w minionym sezonie dotarł z Mincidelice JL Bourg-en-Bresse do finału EuroCupu. Na przestrzeni całych rozgrywek notował średnio 11,3 punktu i 3,3 zbiórki przy świetnej skuteczności zza łuku – 45%. W sezonie zasadniczym było to aż 56%, najwięcej spośród wszystkich zawodników w EuroCupie. Połączenie szybkości i atletyzmu w jego grze sprawiło, że otrzymał nagrodę Rising Star, przyznawaną przez wszystkich trenerów w rozgrywkach. Risacher został także wybrany najlepszym młodym graczem francuskiej LNB Elite.

 W Hali Orbita młody zawodnik nie pokazał pełni swoich możliwości – zanotował 6 punktów i 4 zbiórki. Dużo lepiej zaprezentował się w pierwszym meczu pomiędzy obiema drużynami, kiedy zapisał na koncie 13 punktów i 5 zbiórek. Jego wybór z “jedynką” w tegorocznym drafcie pokazuje jednak, że na wrocławskich parkietach w ostatnich latach mogliśmy oglądać naprawdę znakomitych zawodników. 10 stycznia w wygranym 100:88 meczu z Ratiopharm Ulm w szeregach rywali występowało dwóch koszykarzy, którzy także zostali wybrani w tegorocznym drafcie.

Kolejny Francuz, Pacome Dadiet (na zdjęciu powyżej), zanotował wówczas 6 punktów i 3 zbiórki w nieco ponad 13 minut. 18-latek występujący na pozycjach dwa i trzy w pierwszej rundzie został wybrany z numerem 25 przez New York Knicks. Z kolei Juan Nunez (na zdjęciu poniżej) – 5 punktów i 5 asyst w Hali Orbita – na przestrzeni całego sezonu był jednym z najlepszych zawodników swojej drużyny. 20-letni rozgrywający został wybrany w drugiej rundzie z numerem 36, a na mocy wymian między drużynami ostatecznie trafił w szeregi San Antonio Spurs.

Za nami trzyletnia przygoda z rozgrywkami EuroCup, podczas której w Hali Stulecia i w Hali Orbita wrocławscy kibice mogli oglądać występy drużyn i zawodników z najwyższej półki. Teraz czekają nas występy w Lidze Mistrzów i jesteśmy pewni, że poziom tych rozgrywek będzie stał na co najmniej równie wysokim poziomie. Kto wie, może do Wrocławia znów zawita przyszły numer jeden draftu?

Wojskowi wyszli na parkiet w składzie Marek Klassen, Hassani Gravett, Daniel Gołębiowski, Andrij Wojnałowicz i Arciom Parachouski.

Nasza drużyna rozpoczęła mecz od dwóch strat, ale po rzutach za trzy Gołębiowskiego i Gravetta oraz czterech punktach Wojnałowicza wyszliśmy na prowadzenie. Hassani rozgrywał bardzo dobrą kwartę i po siedmiu minutach miał na koncie już dziesięć oczek. Rywale byli ruchliwi w ofensywie i zanotowali kilka efektownych akcji, ale po inauguracyjnej ćwiartce to Śląsk prowadził 22:20.

Pierwszą część gry zakończyliśmy od akcji 2+1 Jakuba Nizioła, a drugą zaczęliśmy od trafienia z faulem Dusana Mileticia. Serb rozgrywał niezły fragment, ale to Lietkabelis przejął inicjatywę na parkiecie. Litwini zaczęli częściej trafiać zza łuku, a do tego kilka razy zbyt łatwo dostali się pod obręcz. W efekcie drugą kwartę przegraliśmy dziesięcioma punktami i na przerwę schodziliśmy przy wyniku 41:48.

Drugą połowę zaczęliśmy mocną piątką i po słabszym starcie zaczęliśmy odrabiać straty. Już 13 punktów miał Miletić, nieco bardziej widoczny był Klassen, a dwukrotnie zza łuku trafił Gravett – tym samym udało nam się doprowadzić do remisu. Końcówka kwarty należała jednak do gospodarzy, którzy po czteropunktowej serii prowadzili 63:59.

Początek ostatniej części gry to wymiana ciosów zza łuku, które były zdecydowanie celniejsze po stronie Lietkabelisu. Po czterech trójkach z rzędu rywale odskoczyli na 10 punktów i tych strat nie udało nam się już odrobić. Nie pomogły ani dwa faule techniczne Stefana Bircevicia, ani kolejne punkty Gravetta. Litwini wygrali 91:75 przy bardzo dobrej skuteczności za trzy – 46%. Najlepszymi strzelcami meczu byli Deividas Sirvydis i Hassani Gravett, którzy zdobyli po 21 punktów.

7bet Lietkabelis Poniewież – WKS Śląsk Wrocław 91:75 (20:22, 28:19, 15:18, 28:16)

Trwająca europejska kampania na pewno pozostawia duży niedosyt wśród kibiców i całej drużyny Śląska. Co prawda udało się poprawić niechlubny bilans (1-17) z poprzedniego sezonu, ale mimo to nasz zespół na pewno nie zagra w play-offach. Niewielkie szanse na awans ma także Lietkabelis, który z bilansem 5-11 zajmuje przedostatnie miejsce w tabeli grupy B. Pierwsza runda w wykonaniu litewskiej drużyny była niezła (4 wygrane i 5 porażek), ale w rewanżowych spotkaniach udało jej się pokonać tylko Ratiopharm Ulm.

Także na krajowym podwórku podopieczni Nenada Canaka nie brylują. Po czterech sezonach zakończonych medalami obecnie zajmowane 5. miejsce na pewno trzeba traktować w kategorii rozczarowania. Z ostatnich pięciu ligowych meczów Lietkabelis wygrał tylko dwa i obecnie legitymuje się bilansem 10-6. Czeka nas więc starcie dwóch drużyn, które na obu frontach spisują się poniżej oczekiwań i w drugiej części sezonu zrobią wszystko, by poprawić swoją grę.

Podobnie jak we Wrocławiu, tak i w Poniewieżu w trakcie obecnych rozgrywek sporo było zawirowań personalnych. Z drużyną pożegnał się Donatas Sabeckis (trafił do Czarnych Słupsk), a poważnych kontuzji doznali Alen Hadzibegović i Paulius Valinskas. Do zespołu dołączył z kolei Stefan Bircević. Na ławkę trenerską litewskiego zespołu wrócił Nenad Canak, który po pięciu latach w Poniewieżu zaledwie na kilka miesięcy przeniósł się do Turk Telekom Ankara. Pod koniec października rozstał się z tureckim klubem i na stanowisku szkoleniowca Lietkabelisu zastąpił Robertsa Stelmahersa.

Obie drużyny mierzyły się przeciwko sobie w EuroCupie także w sezonie 2021/22. Wszystkie trzy dotychczasowe spotkania padały łupem Litwinów, którzy w ostatnim starciu we Wrocławiu wygrali 75:71. Najwięcej punktów (19) dla gości zdobył wówczas Gediminas Orelik, który obok Deividasa Sirvydisa jest także najlepszym strzelcem zespołu w całych rozgrywkach. Wspomniany duet odpowiada średnio za rzucenie 34,5 punktu, a cały zespół zdobywa ich 81,5 na mecz.

Początek spotkania z Lietkabelisem Poniewież o godzinie 18:00; transmisja w Polsacie Sport Extra.

Trener Jacek Winnicki rozpoczął mecz w ustawieniu Marek Klassen, Hassani Gravett, Jakub Nizioł, Andrij Wojnałowicz i Dusan Miletić.

Rywale z Gran Canarii od początku pokazywali wysoką sportową klasę, ale na starcie nasza drużyna wcale nie wyglądała dużo gorzej na tle silnego rywala. W efekcie po ciekawej dla oka kwarcie na tablicy widniał wynik 26:21 dla gości. Publiczność w Hali Orbita z krzesełek poderwały przede wszystkim wsad Dusana Mileticia i kilka celnych rzutów za trzy naszej drużyny. Z kolei trener rywali, Jaka Laković, od pierwszych minut szeroko rotował składem i na początku drugiej kwarty aż dziesięciu graczy Gran Canarii miało na swoim koncie co najmniej dwa punkty.

I to właśnie na starcie drugiej ćwiartki goście zaczęli odskakiwać. W naszej grze ofensywnej pojawiło się dużo błędów, co rywale skrzętnie wykorzystywali. W sumie w ciągu 10 minut zdobyliśmy tylko 12 punktów, a aż osiem z nich było autorstwa Disana Mileticia. Gran Canaria była skuteczniejsza w każdym elemencie gry, ale szczególnie rzucała się w oczy różnica asyst zespołu – 15 do 5 dla przyjezdnych. W efekcie do przerwy przegrywaliśmy 33:50.

Niestety początek drugiej połowy nie zwiastował zmian wydarzeń na parkiecie. W pewnym momencie Hiszpanie mieli 23 punkty przewagi, którą udało nam się nieco zniwelować za sprawą serii 7-0. Chwilę później jednak to rywale zrewanżowali się podobnym runem i wrócili na komfortowe prowadzenie ponad 20 oczkami. Gran Canaria grała efektownie i efektywnie. Liderami naszych rywali byli Ben Lammers (12 punktów) i AJ Slaughter (11 punktów), a przed ostatnią kwartą obrońcy tytułu prowadzili 75:48.

Finałowa ćwiartka była jedyną wygraną przez naszą drużynę, ale nie mogła odmienić losów meczu. Dusan Miletić ostatecznie zatrzymał swój licznik na 15 punktach, a drugim najlepszym strzelcem WKS-u był Daniel Gołębiowski (13). Cenne minuty na parkiecie zaliczyli z kolei Kuba Piśla i Mikołaj Adamczak. W zespole Gran Canarii każdy z zawodników zdobył co najmniej 3 punkty, a mecz ostatecznie zakończył się zwycięstwem gości 92:68.

WKS Śląsk Wrocław – Dreamland Gran Canaria 68:92 (21:26, 12:24, 15:25, 20:17)

Poprzedni sezon przyniósł klubowi z Wysp Kanaryjskich pierwsze w historii trofeum zdobyte na europejskich parkietach. Drużyna Jaki Lakovicia przegrała tylko 3 z 22 spotkań w całych rozgrywkach, a w finale pokonała Turk Telekom Ankara 71:67. Na drodze do zwycięstwa w EuroCupie Gran Canaria dwukrotnie mierzyła się także ze Śląskiem i wychodziła z tych starć zwycięsko (92:81 w Hiszpanii i 91:79 we Wrocławiu).

Triumf w EuroCupie dał klubowi możliwość występów na parkietach Euroligi w kolejnym sezonie. Zarząd Gran Canarii zdecydował jednak, że drużyna nadal będzie rywalizowała na niższym poziomie ze względów organizacyjnych i ekonomicznych. W obecnych rozgrywkach nasz najbliższy rywal odniósł już cztery porażki, a więc o jedną więcej niż przez cały poprzedni sezon. Ostatnia niespodziewana wpadka na własnej hali z Ankarą (73:83) zepchnęła ekipę Kanarków na drugie miejsce i postawiła pod znakiem zapytania bezpośredni awans do ćwierćfinałów (dają go dwie pierwsze lokaty w fazie grupowej). Z kolei w lidze ACB Gran Canaria z bilansem 12-7 zajmuje 5. miejsce i z ostatnich sześciu spotkań przegrała tylko jedno.

W zespole rywali zobaczymy sporo ciekawych nazwisk. Oczy polskich kibiców bez wątpienia skierowane będą na naszego reprezentanta – A.J. Slaughtera – który notuje średnio 8,6 punktu na parkietach EuroCupu. O sile Gran Canarii bez wątpienia stanowi szeroka kadra, w której każdy z dziesięciu podstawowych zawodników jest w stanie dać dużo jakości na boisku. Warto zwrócić również uwagę na pewną ciągłość w budowaniu składu, bowiem wielu ze wspomnianych ważnych graczy występuje na Kanarach kolejny sezon.

Doszukując się liderów, warto wskazać kilka nazwisk. Nicolas Brussino jest najlepszym strzelcem drużyny w EuroCupie z 12,4 punktu na mecz, do których dokłada 3,7 asysty. Środkowy Ethan Happ to dużo siły pod koszem, która przekłada się średnio na 9,9 punktu i 5,9 zbiórki. Obok Brussino i Slaughtera rzutem zza łuku grozi także Sylven Landesberg, który ze skutecznością 45% za trzy również zdobywa 9,9 oczek na mecz.

Z kolei dla naszej drużyny końcowa część rywalizacji w EuroCupie ma przede wszystkim charakter prestiżowy. I choć najważniejsze są w tym momencie zwycięstwa w Orlen Basket Lidze, to na pewno zrobimy wszystko, by sprawić niespodziankę i pokonać we Wrocławiu silnego rywala. Tym bardziej, że nasza lista kontuzjowanych zawodników skróciła się do dwóch nazwisk – Łukasza Kolendy i Sauliusa Kulvietisa. W ostatnim ligowym meczu w Gdyni nasza gra wyglądała już dużo lepiej i mamy nadzieję, że także w EuroCupie Trójkolorowi zaprezentują się ze swojej najlepszej strony.

Początek meczu o godzinie 20:00. Bilety kupicie w serwisie Abilet.pl, a transmisję przeprowadzi Polsat Sport Extra.

Wojskowi rozpoczęli spotkanie w ustawieniu Marek Klassen, Aleksander Wiśniewski, Mateusz Zębski, Andrij Wojnałowicz i Dusan Miletić.

Pierwsza kwarta była wyrównanym widowiskiem i zakończyła się remisem 20:20 dobrze oddającym przebieg meczu. Śląsk znacznie przegrywał zbiórkę (5-12), ale zaliczył aż cztery przechwyty przy żadnym rywali. Sporo energii do naszej ofensywy wnosił Klassen, a ozdobą tej części gry była jego akcja alley-oop z Mileticiem. W szeregach Trento zdecydowanym liderem był Kamar Baldwin z 10 punktami na koncie.

W kolejnej części gry ponownie pachniało remisem, ale dzięki świetnej końcówce kwarty na przerwę schodziliśmy na pięciopunktowym prowadzeniu. Rzut za trzy Jakuba Nizioła i punkty Gravetta ustaliły wynik pierwszej połowy na 43:38. Naszymi najlepszymi strzelcami z ośmioma punktami na koncie byli wspomniany Klassen i rozgrywający kolejny dobry mecz Wojnałowicz. Wyróżnić warto także pewnego i skutecznego w tym fragmencie Aleksandra Wiśniewskiego. 

Po przerwie inicjatywę niestety przejęli gospodarze, którzy szybko wrócili na prowadzenie i pilnowali go aż do końca kwarty. Obok Baldwina pierwsze skrzypce grał Andrejs Grazulis – obaj łącznie zdobyli ponad połowę punktów drużyny. Wojskowi po powrocie z szatni znacznie gorzej funkcjonowali po obu stronach parkietu, co mocno odbiło się także na skuteczności naszego zespołu. Przed ostatnią kwartą przegrywaliśmy 59:65.

Na jej początku gospodarze szybko osiągnęli dwucyfrową przewagę, ale wrocławianie tego dnia nie zamierzali się poddawać. Dziesięciopunktowa seria i rzut zza łuku Gravetta pozwoliły nam zmniejszyć różnicę do dwóch punktów. Końcówka należała jednak do Dolomiti Energia Trento. Dwa punkty Paula Bilighi i trójka świetnego Baldwina zagwarantowały Włochom zwycięstwo – ostatecznie 85:79.

Dolomiti Energia Trento – WKS Śląsk Wrocław 85:79 (20:20, 18:23, 27:16, 20:20)

Wyniki z ubiegłego tygodnia mogłyby sugerować, że drużyna Jacka Winnickiego powoli wychodzi z kryzysu. Wystarczy wspomnieć, że ostatni raz dwa zwycięstwa z rzędu nasz zespół zanotował… w listopadzie. W wygranych spotkaniach z Ratiopharm Ulm (100:88) i Tauron GTK Gliwice (87:86) Śląsk pokazał jednak dwa różne oblicza. Mecz EuroCupu był chyba najlepszym WKS-u w obecnym sezonie, ale dwa dni później w naszej grze znów było dużo niedokładności i prostych błędów po obu stronach parkietu.

Które oblicze Trójkolorowych zobaczymy w Trydencie? Oczywiście mamy nadzieję, że to lepsze. We Włoszech nasza drużyna zagra w takim samym składzie, jak w ostatnim spotkaniu z GTK. Daniel Gołębiowski nadal zostaje we Wrocławiu i wraca do pełni sił po niedawnej chorobie. Kontuzjowani pozostają Łukasz Kolenda, Saulius Kulvietis i Mikołaj Adamczak.

Po kilku nieco rozczarowujących latach w tym sezonie Dolomiti Energia Trento radzi sobie naprawdę przyzwoicie. Zespół Paolo Galbiatiego liczy się w walce o play-offy EuroCupu i zajmuje obecnie premiowane awansem 6. miejsce. Również w lidze włoskiej Trento plasuje się na tej samej lokacie z bilansem 9 zwycięstw i 7 porażek. W ostatnim czasie jednak forma włoskiej drużyny mocno spadła. Dolomiti Energia ma obecnie na koncie serię czterech przegranych z rzędu – trzech w EuroCupie i jednej w Serie A.

Liderami naszych najbliższych przeciwników na obu frontach są amerykański obwodowy Kamar Baldwin (w EuroCupie średnio 13,6 punktu i 4,3 asysty) oraz łotewski podkoszowy Andrejs Grazulis (13,3 punktu i 5,6 zbiórki). Obok wyżej wymienionych na pewno warto zwrócić uwagę także na takich zawodników, jak Prentiss Hubb i Davide Alviti. Ta czwórka zanotowała dwucyfrowe zdobycze punktowe w pierwszym spotkaniu pomiędzy obiema drużynami, które Trento wygrało w Hali Orbita 84:75.

Początek meczu o godzinie 20:00, transmisja w Polsacie Sport News.

Trydent – alpejska dusza z włoską elegancją

Z okazji zbliżającego się meczu, chcemy przybliżyć Wam region, w który udała się nasza drużyna. Trentino jest zawsze gościnne – leży to w jego naturze – o czym przekonujemy się trzeci rok z rzędu. Sport stanowi zasadniczą część jego charakteru. Dlatego zimą Trentino jest miejscem, w którym trenują wielcy mistrzowie!

Historia, kultura i przyroda: to trzy filary, na których opiera się Trydent (Trento) – miasto liczące około 117 000 mieszkańców i stolica regionu Trentino. Po przyjeździe pierwszym miejscem, które warto odwiedzić, jest Piazza Duomo – serce miasta. Gdy już tam dotrzesz, zatrzymaj się pod fontanną Neptuna i rozejrzyj się: z jednej strony góry z małym wodospadem Sardagna, z drugiej wieże i pałace, które w mgnieniu oka przeniosą Cię w czasy słynnego soboru trydenckiego. To najlepszy sposób, aby jednym spojrzeniem przedstawić dwie dusze miasta.

Trydent – miasto festiwali

W Trydencie każda pora roku ma swój festiwal. Jeśli kochasz przyrodę i duże wysokości, wiosną nie możesz przegapić pokazów Festiwalu Filmów Górskich w Trydencie. Latem natomiast proponujemy Festival dell’Economia (Festiwal Ekonomii), który od końca maja do początku czerwca przyciąga gości i naukowców z całego świata. Z kolei pod koniec miesiąca miasto ożywia festiwal Feste Vigiliane ku czci świętego Wigiliusza, patrona Trydentu.

Jesień jest poświęcona sportowi, dzięki spotkaniom Festival dello Sport. To wydarzenie organizowane przez Trentino Marketing i gazetę Gazzetta dello Sport, które przyciąga do Trydentu byłych i obecnych mistrzów sportu. Wreszcie zimą, zgodnie z tradycją, centrum miasta ogrzewa magiczna atmosfera jarmarków bożonarodzeniowych.

Każda pora roku ma swój własny festiwal, ale istnieją pewne rytuały, które odbywają się przez cały rok: jednym z nich jest aperitif z Trentodoc, cennego wina musującego z Trentino. Nie przegap tego! Jeśli chcesz spróbować naprawdę niezapomnianego aperitifu, proponujemy wsiąść do kolejki linowej (w niewielkiej odległości od centrum) i wjechać na belweder Sardagna. Tam możesz spojrzeć na miasto z góry i popijać aperitif o zachodzie słońca.

Jeśli zatrzymujesz się w Trydencie na dłużej, możesz wybrać się na spacer po Monte Bondone (Alpy Trydenckie), rezerwacie przyrody położonym około 30 minut jazdy samochodem na południe od miasta. Zimą staje się on terenem idealnym do uprawiania narciarstwa alpejskiego, narciarstwa biegowego i snowboardu, bardzo cenionym przez rodziny.

Więcej informacji na temat atrakcji Trydentu i regionu Trentino znajdziesz TUTAJ.

Do składu wrocławian na ten mecz wrócił Jakub Nizioł, który jednak nie był jeszcze gotowy do gry. Z powodu choroby z meczowej dwunastki wypadł z kolei Daniel Gołębiowski. WKS rozpoczął mecz piątką Kendale McCullum, Hassani Gravett, Mateusz Zębski, Andrij Wojnałowicz i Dusan Miletić.

Przez pierwsze 10 minut kibice w Hali Orbita mogli oglądać wyrównane spotkanie i po inauguracyjnej kwarcie to Śląsk prowadził 21:19 po trójce Aleksandra Wiśniewskiego. Dwukrotnie za trzy celnie przymierzył także Wojnałowicz, który był naszym liderem punktowym w tym fragmencie meczu. Co ciekawe, w tej części spotkania nie zobaczyliśmy ani jednego rzutu wolnego, a obie drużyny broniły przede wszystkim w zgodzie z przepisami.

W kolejnej części gry nasi zawodnicy spisywali się jeszcze lepiej. Za trzy trafili Marek Klassen i Gravett, a ważne punkty dorzucali także inni zawodnicy. Z kolei mistrzowie Niemiec nie mogli znaleźć swojego rytmu w ataku, ale przede wszystkim popełniali dużo błędów w obronie. Tuż przed przerwą zanotowaliśmy dziesięciopunktową serię i tym samym do szatni schodziliśmy przy bardzo wysokim prowadzeniu – 52:37! Obok Wojnałowicza naszym najlepszym punktującym był Arciom Parachouski, który zanotował bardzo dobrą i bezbłędną pod kątem skuteczności kwartę.

Po zmianie stron nasi rywale wrócili do gry z dużym animuszem i szybko zmniejszyli straty do kilku punktów. Za sprawą dobrego fragmentu Mateusza Zębskiego ponownie jednak odskoczyliśmy, a po trafieniu z dystansu Mileticia prowadziliśmy już 68:56. Ostatecznie trzecią ćwiartkę lepiej zakończył Ratiopharm, który przed ostatnią kwartą tracił do Śląska osiem punktów. Najskuteczniejszym zawodnikiem Ulm był do tej pory Karim Jallow, a Trevion Williams w 30 minut skompletował double-double.

Początek ostatniej ćwiartki to prawdziwy popis Dusana Mileticia. Trzy celne trójki Serba pozwoliły nam odzyskać dwucyfrową przewagę w kluczowych fragmentach meczu. Nerwowo zrobiło się jeszcze, gdy Thomas Klepeisz zniwelował stratę rywali do sześciu oczek, ale tego dnia nie daliśmy sobie wyrwać wygranej. W ostatnich minutach ważne punkty zdobywali Gravett i McCullum, a gwoździem do trumny rywali był rzut za trzy Marka Klassena. Kanadyjczyk celnym rzutem kilkanaście sekund przed końcem meczu zagwarantował nam jeszcze setkę zdobytych punktów – drugą w tym sezonie EuroCupu i drugą przeciwko ekipie z Ulm!

WKS Śląsk Wrocław – Ratiopharm Ulm 100:88 (21:19, 31:18, 18:25, 30:26)

Nie tylko krajowe rozgrywki nie układają się w tym sezonie po myśli wrocławskich kibiców. WKS wygrał tylko jedno z trzynastu spotkań na europejskich parkietach i ma niewielkie szanse, by wygrzebać się z ostatniego miejsca w tabeli. Pozostałe pięć meczów w EuroCupie będzie więc dla naszego zespołu przede wszystkim okazją do szlifowania formy przed ważnymi meczami ligowymi. Do składu wrócił niedawno kontuzjowany Kendale McCullum, a do drużyny dołączył także nowy zawodnik Marek Klassen. Obaj rozgrywający na nowo muszą zgrać się więc z resztą drużyny i wobec ujemnego bilansu w Orlen Basket Lidze musi to nastąpić jak najszybciej.

Nasi najbliżsi rywale do stolicy Dolnego Śląska przyjadą w dobrych humorach. Apetyty w niemieckim klubie niewątpliwie są bardzo rozbudzone po znakomitym poprzednim sezonie. Ratiopharm po raz drugi z rzędu dotarł do ćwierćfinału EuroCupu, ale przede wszystkim po raz pierwszy w historii klubu zdobył mistrzostwo Niemiec. Ekipa z Ulm w play-offach przegrała tylko dwa mecze, a jest to osiągnięcie tym większe, że sezon zasadniczy zakończyła dopiero na 7. miejscu. To najniżej rozstawiona w historii drużyna Bundesligi, która sięgnęła po złoto za naszą zachodnią granicą.

Dobra passa kontynuowana jest w obecnym sezonie. W EuroCupie zespół Antona Gavela z bilansem 8-5 zajmuje komfortowe czwarte miejsce gwarantujące awans do play-offów. Niewykluczone, że Ratiopharm powalczy nawet o awans do pierwszej dwójki, który zapewnia bezpośredni udział w ćwierćfinałach. Z kolei w Bundeslidze seria czterech zwycięstw z rzędu wywindowała go na pozycję wicelidera. Z bilansem 12-3 Ulm ustępuje jedynie Niners Chemnitz, którzy zdobyli o punkt więcej.

O sile niemieckiej drużyny stanowią przede wszystkim zawodnicy zagraniczni. Niekwestionowanym liderem jest Trevon Williams, dla którego obecny sezon jest debiutanckim w Europie. 23-letni center ze Stanów Zjednoczonych jest najlepszym strzelcem drużyny (średnio 15,2 punktu), liderem zbiórek całego EuroCupu (11,5 na mecz), a do tego potrafi zaskoczyć celnym rzutem zza łuku. Świetnie spisuje się także młody Hiszpan Juan Nunez, trzeci najlepszy asystujący rozgrywek. Gdy dodamy do tego takie nazwiska, jak Karim Jallow, Dakota Mathias, LJ Figueroa czy Georginho De Paula, otrzymujemy naprawdę solidną ekipę, która w tym sezonie na pewno może namieszać na obu frontach.

Przed naszym zespołem kolejne trudne zadanie i jak zawsze liczymy na Wasze wsparcie z trybun w starciu z faworyzowanym przeciwnikiem. Początek meczu z Ratiopharm Ulm o godzinie 20:00. Wróciła już możliwość internetowego zakupu biletów za pośrednictwem platformy Abilet.pl, a transmisję spotkania przeprowadzi Polsat Sport News.